แม่ขา หนูเอาน่อง.... เสียงออดอ้อนของเด็กผู้หญิงตัวเล็ก เล็ก
ช่างมีมนต์เสน่ห์ จนทำให้ นิ่ม อดหันไปมองตามไม่ได้...
ทันที ที่สบตากับผู้เป็น แม่ โดยไม่ได้ตั้งใจ
นิ่ม ถึงกับ อึ้ง ไปพักใหญ่
ความรู้สึกบางอย่างผุดวาบขึ้นมา
พร้อม ๆ กับความทรงจำที่ไม่อาจจะลบเลือน
ภาพในวัยเรียนของ นิ่ม ปรากฏขึ้นมาอีกครั้งอย่างเด่นชัด
วันนั้น เป็นช่วงพักกลางวัน
นิ่ม และเพื่อน ๆ จับกลุ่มกินข้าวกันตามปกติ
ขณะที่กำลังกินไปคุยไป
ก็ได้ยินเสียงคนวิ่งมาหยุดอยู่ทางด้านหลัง
พร้อม ๆ กับตะโกนออกมาอย่างเกรี้ยวกราดว่า... อีร่าน !!!
ยังไม่ทันที่ นิ่ม จะได้มีโอกาสหันไปดูหน้าตัวต้นเสียง
ผมของ นิ่ม ก็ถูกจิกขยุ้มอย่างแรง
และกระชากจน นิ่ม หงายหลังตกจากเก้าอี้ม้าหินอ่อน
ที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่...
นิ่ม จึงได้มีโอกาสเห็นใบหน้าของผู้หญิงคนนั้น ชัด ชัด
นิ่ม พยายามนึกว่าเคยไปมีเรื่องกับเค้าตั้งแต่เมื่อไหร่
ยังไม่ทันที่จะได้คิดอะไรมากมาย
ฝ่ามือก็ฟาดลงมาบนใบหน้าของ นิ่ม อย่างเต็มแรง
เป็นเหตุให้ นิ่ม มีอาการเดือด
เพราะ นิ่ม เป็นคนที่รักและหวงแหนใบหน้าเป็นที่สุด
ตามติดอีกครั้งด้วยกรงเล็บจากนิ้วทั้งห้า
ที่เค้าตั้งใจจะข่วนให้ใบหน้าของ นิ่ม ต้องเป็นแผล
นิ่ม เอี้ยวตัวหลบตามสัญชาตญาณ
แต่ก็ไม่พ้นซะทีเดียว
หน้าจึงโดนรอยเล็บเพียงเฉี่ยว ๆ
เมื่อเลือดนักสู้ถูกปลุกขึ้น
นิ่ม ก็โต้ตอบอย่างรุนแรงและรวดเร็ว
ด้วยการใช้ นิ้วโป้ง กดที่ ลิ้นปี่ อย่างแรง
พร้อมกับดันตัวผู้หญิงคนนั้น จนติดผนัง
จากนั้น มืออีกข้าง ก็ชักมีดสปริง
ที่พกติดตัวอยู่ในกระเป๋ากระโปรงออกมาอย่างรวดเร็ว
แล้วกรีดลงบนใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นอย่างไม่รีรอ
ท่ามกลางเสียงร้องโหยหวน
และความตื่นตะลึงของผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์
นิ่ม พยายามเรียก สติ ของตัวเองกลับคืนมา
นิ่ม มองเห็นอาจารย์ฝ่ายปกครองวิ่งเข้ามาดูอย่างตกใจ
นิ่ม มองเห็นผู้หญิงคนนั้นยังคงกรีดร้อง
ทั้งมือและใบหน้าของเธอมีเลือดเปื้อนเต็มไปหมด
เพื่อนของ นิ่ม และ เพื่อนของผู้หญิงคนนั้น
ต่างถูกอาจารย์ฝ่ายปกครองเรียกมาคุยอย่างเคร่งเครียด
โดยมีแฟนของผู้หญิงคนนั้นถูกเรียกมาคุยเป็นคนสุดท้าย
เรื่องสรุปได้ว่า แฟนของผู้หญิงคนนั้นนอกใจ
และ นิ่ม ถูกเข้าใจผิดว่าเป็น มือที่สาม ที่ไปแย่งแฟนเค้า
บังเอิญว่า มือที่สาม ตัวจริง ก็นั่งอยู่ในบริเวณนั้น
แต่ไม่ทราบเหมือนกัน ว่าการชี้ตัวมีความผิดพลาดตรงไหน
นิ่ม ถึงต้องกลายมาเป็นผู้รับเคราะห์แทน....
กว่าที่เหตุการณ์ครั้งนั้นจะคลี่คลาย
ทางโรงเรียนก็วุ่นวายไปหลายวัน
มีการตรวจค้นอาวุธในตัวนักเรียนทุกคน
อีกทั้ง พ่อแม่ของผู้หญิงคนนั้นก็เจ็บแค้นจะเอาเรื่องให้ได้
ถึงกับมาดูหน้า นิ่ม ที่โรงเรียน
เพราะอยากเห็นว่าอีหน้าไหนที่ทำให้ลูกตัวเองเสียโฉม
แม้พวกเค้าจะได้รับทราบความจริงว่าลูกสาวตัวเองเป็นผู้ก่อเรื่อง
แต่ก็ไม่ยอมรับว่า ลูกตัวเองเป็นคนผิด
ซ้ำยังดันทุรังมาด่า ว่า นิ่ม เป็น นักเลง ไม่ใช่ นักเรียน
ทำเอา นิ่ม ฉุน ย้อนกลับไปว่า
ถ้าลูกสาวร่านอยากมีผัว ก็อย่าให้มาเรียน
จะได้ไม่ต้องมาหาเรื่องคนที่เค้าไม่รู้อิโหน่อิเหน่ด้วย
สองผัวเมียเลยเต้นเป็นเจ้าเข้า
พาลด่าอาจารย์ที่ไม่ยอมไล่ นิ่ม ออก
ความจริง อาจารย์รับฟังและเข้าใจ นิ่ม มากกว่า
ว่า นิ่ม ไม่ได้มีเจตนาพกมีดมาเพื่อทำร้ายใคร
เพียงแต่ต้องการป้องกันตัวเท่านั้น
เพราะรถเมล์สายที่ นิ่ม ต้องนั่งกลับบ้าน
เป็นเส้นทางที่ต้องผ่านโรงเรียนช่างหลายสถาบัน
และมีนักเรียนตีกันแทบทุกวัน
นิ่ม จึงถูกทำโทษด้วยการคาดทัณฑ์บน
ลึก ๆ แล้ว
นิ่ม เองก็ เสียใจ
เพราะคงไม่มีใครอยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับชีวิตของตัวเอง
แต่ถ้าจะยอมให้ตัวเองถูกกระทำฝ่ายเดียวโดยไม่โต้ตอบ
มันก็ไม่ใช่นิสัยของ นิ่ม ....
ด้วยความสำนึกผิด
หลังจากที่ผู้หญิงคนนั้นกลับมาเรียน
นิ่ม เลยเอายาทาแก้แผลเป็นไปให้เค้า
ทำเอากลุ่มเพื่อนของผู้หญิงคนนั้นแตกฮือด้วยความตกใจ
นิ่ม จึงเอาหลอดยายัดใส่มืออย่างรวดเร็ว
แล้วเดินออกมาโดยที่ไม่พูดอะไร
ก็นับว่ายังโชคดี
ที่ผู้หญิงคนนั้นยังได้แต่งงาน และมีลูกน่ารัก
ไม่อย่างนั้น นิ่ม คงจะรู้สึกผิดมากกว่านี้
รอยแผลเป็นที่ นิ่ม เคยฝากไว้ยังคงเห็นเด่นชัด
เพราะมันยาวเกือบ 10 เซ็นต์ เห็นจะได้
ผู้หญิงคนนั้น.... ก็คงจะสัมผัสได้
ถึงความเสียใจในแววตาของ นิ่ม
เธอจึงหันมาสบตา แล้วยิ้มให้ นิ่ม อย่างอ่อนโยน
เหมือนกับจะบอกเป็นนัย ๆ
ว่าชั้นให้อภัยเธอนานแล้วล่ะ
จากนั้น เธอจึงหันกลับไปอุ้มลูก
ที่ในมือมีถุงไก่ทอดเดินออกจากร้านไป
นิ่ม จึงอดยิ้มออกมาอย่างโล่งใจไม่ได้
เพราะ บาป ของ นิ่ม
วันนี้ ได้รับการให้อภัยแล้ว
มีสรรพคุณ แก้จุกเสียด ระดูไม่ปกติ ขับน้ำคาวปลา
